Bloomers maken nu al beleid: in gesprek met Yorunn Beeckelaers, voorzitter van het Vlaams Jeugd Parlement
- 6 dagen geleden
- 4 minuten om te lezen
Door Renée Koerber
In deze Bloomer Rubriek geven we het woord aan verschillende jonge Bloomers, elk actief in hun eigen domein. Vandaag aan de beurt: Yorunn Beeckelaers. Zij is naast fulltime leerkracht, voorzitter van het Vlaams Jeugd Parlement, een parlementaire simulatie waar jongeren aan het woord komen.
Kan je eens vertellen wat jullie juist doen in het Vlaams Jeugd Parlement?
"Het Vlaams Jeugd Parlement brengt jongeren tussen de 17 en 27 jaar met veel diverse achtergronden samen. Sommige van hen zijn bezig met een politieke opleiding, anderen hebben weinig politieke ervaring en ontdekken het volop tijdens het Vlaams Jeugd Parlement zelf. Deze jongeren werken aan en debatteren rond decreten die door de jeugdministers worden geschreven rond actuele thema's die ze zelf opwerpen. Op deze manier worden jongeren samengebracht om hun verschillende perspectieven rond maatschappelijke onderwerpen te delen."
Deze jongeren werken aan en debatteren rond decreten die door de jeugdministers worden geschreven rond actuele thema's die ze zelf opwerpen.
Hoe ben je voorzitter geworden?
"Ik was al een lange tijd geïnteresseerd in de politiek, maar ik vond het moeilijk als jongere om daar iets mee te doen. Twee jaar geleden kwam ik een oproep tegen van het Vlaams Jeugd Parlement. Ik heb eerst een simulatie bijgewoond en daarna gestart met het helpen bij de organisatie. Vervolgens werd ik gekozen tot de verantwoordelijke voor de rekrutering binnen de raad van Raad van Bestuur. Uiteindelijk ben ik verkozen tot voorzitter, en we zijn op dit moment aan het werken aan de volgende simulatie.
Welke uitdagingen ervaar je in de rol als voorzitter?
"Het moeilijkste vind ik vooral mensen aanspreken wanneer er iets fout loopt. Naast het bestuur zijn er ook veel organisatieleden die helpen, en die bestaan uit een groep van heel verschillende personen. Soms moet ik dan kritiek geven of aangeven dat iets anders moet gebeuren, en dat blijft lastig. Tegelijk moet ik ook goed inschatten wanneer ik zelf moet ingrijpen en wanneer iemand uit het bestuur het kan overnemen."
"Ik heb daardoor vooral geleerd hoe je een team moet managen. Op school leer je niet echt hoe je leiderschap opneemt zonder boven anderen te staan. De andere leden zijn vaak even oud of soms zelfs ouder dan ik, dus het voelt niet logisch om me boven hen te plaatsen. Toch moet je als voorzitter durven op je strepen te staan, want de taken moeten wel uitgevoerd worden. Daarom heb ik geleerd om te delegeren, knopen door te hakken en mensen aan te spreken wanneer iets niet in orde is."
"Op school leer je niet echt hoe je leiderschap opneemt zonder boven anderen te staan. De andere leden zijn vaak even oud of soms zelfs ouder dan ik, dus het voelt niet logisch om me boven hen te plaatsen."
Als leerkracht ligt onderwijs dicht bij jouw leefwereld. Hoe kijk jij naar de recente politieke beslissingen rond het onderwijs?
"Er worden momenteel veel beslissingen genomen in het onderwijs onder het nieuwe beleid. Dat was ergens ook nodig, want de leerplannen waren al lang niet meer grondig aangepast. Er komt momenteel veel tegelijk op ons af, wat het soms pittig maakt. Dat merken we ook op school, waar het tijdens personeelsvergaderingen en pedagogische studiedagen vaak uitgebreid aan bod komt.
Er zitten zeker goede beslissingen tussen, al zijn er ook maatregelen waarvan ik me afvraag hoe belangrijk ze zijn. Sommige beslissingen over jongeren lijken mij wel nodig. Tegelijk begrijp ik dat jongeren daar kritiek op hebben, want als je er zelf middenin zit, voelt dat soms anders aan.
Ook denk ik dat jongeren niet altijd volledig geïnformeerd zijn. Zo was er bijvoorbeeld discussie over pedagogische studiedagen die zogezegd zouden verdwijnen, terwijl die voor leerkrachten net belangrijk zijn om samen te werken en voorbereidingen te doen. Jongeren horen dan dat “vakantiedagen” wegvallen en reageren meteen negatief, terwijl er een groter verhaal achter zit. Daarom is het belangrijk om zulke beslissingen in hun context te bekijken."
Er bestaan veel vooroordelen over jongeren vandaag. Welke hoor jij zelf het vaakst?
Als het over jongeren gaat, denk ik dat er vaak wordt gedacht dat ze bijvoorbeeld politiek gezien kortzichtig zijn. Terwijl ik denk dat dat niet per se klopt. Wanneer jongeren goed geïnformeerd zijn, hebben ze vaak net een sterke en kritische mening. Dat merken we ook binnen het Vlaams Jeugd Parlement. Soms doen er jongeren van zeventien mee waarvan je eerst denkt dat ze nog heel jong zijn, maar die eigenlijk al heel kritisch kunnen nadenken over bepaalde thema’s."
"Als het over jongeren gaat, denk ik dat er vaak wordt gedacht dat ze bijvoorbeeld politiek gezien kortzichtig zijn. Maar wanneer jongeren goed geïnformeerd zijn, hebben ze vaak net een sterke en kritische mening."
Een ander vooroordeel dat vaak opduikt, is dat jongeren lui of respectloos zouden zijn. Hoe kijk jij daarnaar?
Dat vind ik een moeilijkere. Soms zie je inderdaad dat respect minder vanzelfsprekend is dan vroeger, maar tegelijk kan je dat niet veralgemenen. Dat hangt sterk af van de persoon. Elke jongere is anders, en toch wordt dat gedrag soms doorgetrokken naar een hele generatie.
Waar blinkt de jeugd van tegenwoordig echt in uit volgens jou?
Ik denk hun mening laten horen. Ik heb het gevoel dat jongeren sneller durven uitspreken wat ze denken en daar ook echt voor willen gaan. Dat zie je ook binnen zo’n parlement. Jongeren hebben vaak een duidelijke visie en willen daar iets mee doen. Tegelijk denk ik wel dat het belangrijk is dat dat op een respectvolle manier gebeurt, want anders wordt dat snel gezien als “een grote mond hebben”.
