'Ik wens u een f*cking fijne avond!'

Door Kim Van der Heyden

Uitgezonderd paters en zusters doen we het allemaal wel eens: een vloekwoord gebruiken. Of dat nu solo in de wagen is, wanneer we ons geduld verliezen of wanneer we heuglijk nieuws kracht bij willen zetten, niemand van ons gaat vrijuit. In deze moderne tijden kunnen we de meest gebruikte scheldwoorden in drie kerncategorieën onderverdelen.

De eerste: religie, waaronder o.a. g*dverdomme en de hel vallen.

De tweede: seks en geslachtsdelen, waarbij de woorden lul, kut en neuken mogen worden gerekend.

En de laatste categorie: lichaamsuitscheidingen, zoals pis en stront.

Ik moet eerlijk toegeven dat de goesting om zinsconstructies met voorgemelde woorden erin nu al weg is, en stiekem hoop ik dat u net zo reageert. Het gesproken woord en de taal spelen hier natuurlijk ook een grote rol in en ‘verzachten’ het gebruik ervan. Het Engels is met voorsprong de vloektaal bij uitstek. Ik hoef u niet te vertellen dat het gebruik van de ondertussen ingeburgerde woorden fuck en shit quasi niet meer te omzeilen valt.

Het is bijna een wonder dat het nieuws nog niet eindigt met de woorden: “Ik wens u nog een f*cking fijne avond toe.”

Veel ouders gebruiken ze, zonder erbij stil te staan, dagelijks in het bijzijn van hun kinderen, maar het is wel de schuld van de school of het internet dat hun oogappels dit opvangen en nadoen.

Programma’s op nationale televisie, zoals De Slimste Mens ter Wereld met meer dan één miljoen kijkers, zien er geen graten in om elke aflevering fucks en shits te gebruiken als toonbeeld voor al hun trouwe kijkers. Het is bijna een wonder dat het nieuws nog niet eindigt met de woorden: “Ik wens u nog een f*cking fijne avond toe.”

Ik nodig u uit er eens op te letten, in het alledaagse leven en in uw eigen taalgebruik. Als bonus verzoek ik u ook om de woorden telkens naar het Nederlands te vertalen. Zegt u dus gerust neuk in plaats van fuck en stront i.p.v. shit, ook waar uw kinderen bij zijn uiteraard.

Achter mijn spot schuilt een oprechte bezorgdheid over onze taal en manieren. Allerlei bedenkingen rijzen op in mijn hoofd waardoor ik bijna hunker naar de vloekpot die we vroeger hadden. Mijn leeftijd? 40.

Wanneer we vroeger de eerbiedige grens van de Nederlandse taal overschreden, kostte dat 50 Belgische frank, die zilverkleurige munt. Omgerekend 1,25 euro per vloekwoord. Dat was veel geld en zorgde er dan ook voor dat het vloeken binnen de perken bleef.

Beeld u even in hoe snel die vloekpot vandaag gevuld zou worden en wat voor leuks u daarmee kan doen.

Welke bedenkingen ik hierover heb? Dat zijn voornamelijk maatschappelijke en relationele vragen die ik ook graag aan u stel. Vindt u een vrouw of man die continu vloekt aantrekkelijk? Trekt u uw wenkbrauwen nog op als tieners in elke zin f*ck gebruiken? Zou u als werkgever de vloekende sollicitant aannemen voor de PR-job? Vindt u dat vloeken op televisie in familieprogramma’s getolereerd wordt?

Daarnaast voeg ik graag toe dat elk woord een energie uitdraagt en dat ook effect heeft op ons welzijn. Ik geef een voorbeeld: stel dat iemand zichzelf continu neerhaalt met negatieve uitspraken, dan uit zich dat in een lager zelfbeeld en in zijn prestaties. Wat zou maatschappelijk aanvaard en veel vloeken dan met ons op termijn doen?

Ik heb zo’n bruin vermoeden dat we het gaan meemaken. Heel andere shit als je het mij vraagt …

Hoe dan ook heeft de vloekpot zijn intrede hier in huis teruggevonden. En bij u?

Kim Van der Heyden is oprichter van The SoulPreneur Foundation, waar ze mensen begeleidt om met bewustzijn, intuïtie en authenticiteit leiders van hun eigen leven te worden.