Eindelijk Brusselse regering. With a little help from: Respect Brussels!
- 3 dagen geleden
- 3 minuten om te lezen
Door Floor Vanderhoeven
Daar is ze dan. De nieuwe Brusselse regering ziet na 614 dagen het licht. Die kwam er nadat de politici zich drie dagen lang volledig afsloten van de buitenwereld ‘in conclaaf’ in de Universitaire Stichting in Elsene. Maar wist je dat het door burgercollectief Respect Brussels is dat ze daar überhaupt zijn gaan onderhandelen? Frederik Lamote, Brusselaar en een van de oprichters van de burgerbeweging, vertelt hoe gemotiveerde Brusselaars de rol van formateurs op zich namen én zo een sleutelrol speelden in de vorming van de nieuwe regering!
“Toen Ahmed Laaouej zijn veto tegen N-VA uitsprak, voelden veel Brusselaars dat er iets niet klopte. Plots wordt je eigen stad, die altijd al meertalig geweest is, weer in een Nederlands-Frans tegenstelling geplaatst”, zegt Frederik.
Hij schreef daarom een open brief aan Laaouej. Iemand anders lanceerde dan weer een oproep om samen te protesteren aan het Beursgebouw. En zo ging de bal aan het rollen: “Toen we een jaar zonder regering zaten, organiseerde ik mee de tweede betoging op het beursplein. Toen die informatie naar buiten kwam, werd ik gecontacteerd door Daniel en Alexandre, twee ondernemers uit Sint-Pieters-Woluwe. Een paar uur later zaten we samen in Les Brasseurs, een zalig gesprek. We hebben een totaal andere achtergrond, en toch hadden we hetzelfde idee: dit kan niet. Toen merkte ik: oké, er is écht een Brusselse identiteit.”
Vanuit die gezamenlijke verontwaardiging ontstond Respect Brussels, een burgercollectief met één eis: geef onze stad een regering. “In het begin waren we met heel weinig. Toch zagen we het groots, en geleidelijk aan sloten steeds meer mensen zich bij ons aan, kregen we meer zichtbaarheid en werd het netwerk steeds groter”, vertelt Frederik.
Surreëel moment
"Op federaal niveau neemt de koning initiatief voor nieuwe formatiepogingen. In Brussel is dat niet zo. Dus deden we het zélf."
Maar dan: het echte kantelpunt. “Op federaal niveau neemt de koning initiatief voor nieuwe formatiepogingen. Maar in Brussel is dat niet zo, dus dachten wij: we doen het zelf! We stuurden een uitnodiging aan het hele Brusselse Parlement.”
En zo zaten op 1 februari plots alle partijen (behalve Vlaams Belang), Nederlandstalig en Franstalig, samen rond één tafel.
“Dat was een surreëel moment. Wij waren gewoon voorzitter van een historische vergadering! We lieten hen stemmen, en legden de vraag op tafel wie als ontmijner (bemiddelaar bij politieke blokkades, nvdr.) zou worden aangewezen”, zegt Frederik.
En wist je dat het zelfs Respect Brussels was dat op deze vergadering voorstelde om in de Universitaire Stichting in Elsene in conclaaf te gaan? Luisteren deden ze, die politici!
Een hond in het midden van de democratie
En dan is er nog Michel- nee, niet die ene politicus- maar de vrolijke Toller van Frederik.
“Tijdens de vergadering lag hij gewoon wat onder de tafels te rusten. En dan, net op het moment dat de spanning opliep over wie dan juist die ontmijners zouden worden, trippelde Michel naar het midden van de zaal. In de -letterlijke- ‘downward dog’ yoga- pose kreeg hij iedereen aan het lachen”, vertelt Frederik.
People have the power
De boodschap die Frederik nog wil meegeven aan iedereen die zich machteloos voelt? “Organiseer iets en wacht daarvoor niet op iemand anders. Je hebt sneller impact dan je zou denken. Dat geeft voldoening, en ondertussen leer je enorm veel toffe mensen kennen.”
People have the power. Patti Smith wist het in de jaren 70 al, maar de Brusselaars van Respect Brussels herinneren er ons toch maar even aan.
614 dagen wachten is lang.
Maar als je één ding kan meenemen uit het verhaal van Respect Brussels, is het wel dat je veel meer macht hebt dan je denkt!
People have the power. En de Brusselaars hebben dat bewezen.
